7.160. Rozmowa Durjodhany z Droną

Sańdźaja rzekł:
1 Niecierpliwy Durjodhana
wówczas zbliżył się do Drony
i się ozwał w takie słowa,
które radość, moc budziły:

2 „Na względy nie zasługują
nasi wrogowie w potyczce,
serca pełne nienawiści,
pauzują, kiedy zmęczeni,
zwłaszcza, kiedy cel zyskali.

3 Względy im okazaliśmy,
pragnąc radość tobie sprawić,
teraz oni wypoczęli,
są silniejsi Pandawowie.

4 W każdym względzie my tracimy
tak witalność, jak i siły,
oni, kiedy ich ochraniasz,
bezustannie w nie wzrastają.

5 Wszelkie boskie wszak pociski,
jak ów Brahmy oraz inne,
w tobie przecież spoczywają,
bez wyjątku, w każdym względzie.

6 Ani my, ni dzieci Pandu,
ni łucznicy inni w świecie
w walce ci nie dorównują,
oto prawda jest o tobie.

7 Z bogami, antybogami,
z gandharwami świat ten cały
mógłbyś zniszczyć, o braminie,
bez wątpienia boską bronią.

8 Jednak waszmość im pobłażasz,
choć się ciebie wielce boją,
że uczniami twymi byli
lub za sprawą mego losu”.

9 Drona tak motywowany,
gdy twój syn go wielce wzburzył,
rozsierdzony rzekł do księcia
Durjodhany takie słowa:

10 „Choć się staram, z całą mocą
w bitwę, książę, angażować,
wszak nikczemna ma powinność —
wygrać chcąc, oręża znawca,
mam mordować zwykłych ludzi,
co na broni się nie znają.

11 Czy pomyślne, czy też niecne,
co ustalisz waszmość w głowie,
wykonuję, o Kaurawjo,
z mocy słów twych, nie inaczej.

12 Gdy okażę dzielność w boju
i wytracę już Pańćalów,
to porzucę zbroję, książę,
i wyrzeknę się wojaczki.

13 Mniemasz: Kunti syn, Ardźuna,
był strudzony ciężką walką,
słuchaj więc o jego męstwie,
mówię prawdę, długoręki.

14 Gdy się wścieknie Leworęki,
zdzierżyć w boju go niewładni
i niebianie, gandharwowie,
jakszowie czy rakszasowie.

15 W lesie Khandawa się zmierzył
z władcą bogów przepotężnym
i, strzałami zasypując,
wielki duchem jego wstrzymał.

16 Jakszów, węże, dzieci Diti
oraz innych dufnych w siłę
wytracił wśród ludzi Indra,
co jest tobie dobrze znane.

17 Gdyś się wybrał na pastwiska,
łucznik ten gandharwów zmorzył,
Ćitrasenę oraz innych
i z niewoli cię uwolnił.

18 Również niebian oponenci,
ci Niwatakawaćowie,
choć bogowie ich nie zmogli,
to on w boju ich pokonał.

19 Tygrys pośród ludzi zmorzył
tysiącami synów Danu
w Złotym Mieście mieszkających,
jak z nim mogą wygrać ludzie?

20 Panie ziemi, sam widziałeś,
jak twą armię przepotężną
zgromił Pandu syn, pomimo
że się z całych sił trudziła”.

21 Syn twój wielce rozsierdzony
wówczas k Dronie znów się ozwał,
kiedy tamten pod niebiosa
Ardźunę wychwalał, królu:

22 „Ja, Duhśasana i Karna
oraz wujek mój Śakuni
zabijemy dziś Ardźunę,
szyk Bharatów na dwa dzieląc”.

23 Gdy usłyszał jego słowa,
Bharadwadźa się uśmiechnął,
poparł księcia i powiedział:
„Niech pomyślność będzie z tobą.

24 Któryż woj mógłby uśmiercić
byka pośród wszystkich wojów,
dzierżcę Gandiwy, co płonie
mocą blasku, niezmożony?

25 Ni Pan Bogactw, ani Indra,
ani Jama, ni Wód Władca,
raksze, węże, antybogi —
gdy broń dzierży, go nie zniszczą.

26 Tylko głupcy tak gadają,
jak ty twierdzisz, o Bharato!
Któż, choć dzielny, w dom powróci,
gdy Ardźunę spotka w boju?

27 Ty zaś wszystkich podejrzewasz,
twardy jesteś i trwasz w grzechu,
tych, co twemu dobru służą,
pragniesz karmić gorzkim słowem!

28 Ruszaj więc na syna Kunti
dla korzyści swej, bez zwłoki!
Wszak pożądasz wielce walki,
ty zrodzony w rodzie wojów!

29 Czy tych władców, co bez winy,
będziesz śmierci tu przyczyną?
Tyś korzeniem tej wrogości,
więc podążaj ku Ardźunie.

30 Mądry wuj twój z matki strony,
prawu wojów zawsze wierny,
z Gandhary, ów hazardzista
niechaj dąży ku Ardźunie!

31 Oszust, zręczny jest w grze w kości,
hazard lubi łgarz przebiegły,
blagier, rozum ma zniszczony,
w walce wygra z Pandawami.

32 Kiedy słuchał Dhrytarasztra,
ty wraz z Karną w omroczeniu
nie raz puste słowa rzekłeś,
kontent, bez opamiętania:

33 »Ja i Karna zjednoczeni
z moim bratem Duhśasaną
w trójkę w boju zabijemy
synów Pandu z ich druhami«.

34 Tak mówiłeś, co słyszałem
podczas różnych spotkań, narad.
Spełnij zatem swą przysięgę,
bądź wraz z nimi prawdomównym!

35 Pandu syn, twój wróg śmiertelny,
teraz stoi wszak przed tobą.
Prawa wojów więc przestrzegaj,
śmierć twa będzie godna sławy*!

36 Rozdawałeś, doświadczałeś,
studiowałeś, które dobra
zapragnąłeś, te zdobyłeś,
nie masz długów, wszystkoś spełnił,
więc się nie bój, walcz z Pandawą!”.

37 Tak przed walką odrzekł Drona
i zawrócił jak najdalej,
w dwie podzielił armię części
i znów bitwa rozgorzała.