7.157. Czemu Karna nie zabił Ardźuny?

Dhrytarasztra rzekł:
1 Jeśli włócznia była władna
uśmiercić jednego człeka,
czemu innych nie pominął
i nie posłał jej k Ardźunie?

2 Gdyby zginął, by przepadli
Pandawowie i Sryńdźaje.
Mogąc więc jednego zabić,
czemuż bitwy nie rozstrzygnął?

3 „Nie wycofam się wyzwany” —
taki ślub Phalguna złożył.
Mógł więc przecież Syn Woźnicy
w bój go wezwać samotnego.

4 Wywoławszy pojedynek
dwóch rydwanów, czemuż Karna
Phalguny nie zabił włócznią —
to wyjaśnij mi, Sańdźajo.

5 Syn mój zbyty jest rozumu
i, zaiste, pomocników!
Kiedy wróg krzyżował plany,
jakże zdołał go pokonać?

6 Jego włócznię przepotężną,
na której zwycięstwo oparł,
Wasudewa łatwo okpił
przy pomocy Ghatotkaći.

7 Tak jak z dłoni owoc bilwa
silny wyrwie kalekiemu,
tak też niezawodną włócznię
zwiódł z pomocą Ghatotkaći.

8 Tak jak w potyczce
warchlaka i psiaka,
który by wygrał,
to zjadacz psów zyska,
tak też i w starciu
Karny z Ghatotkaćą
myślę, że zyskał
jeno Wasudewa.

9 Jakby sczezł Karna
z ręki Ghatotkaći,
to wielką korzyść
mieliby Pandowie,
gdy Waikartana
tamtego zwyciężył,
to strata włóczni
dla nich równie dobra.

10 Mądry mądrością
to swoją rozważył
i Wasudewa
człek-lew spowodował,
że Syn Woźnicy
zabił Ghatotkaćę,
radość i dobro
niosąc dzieciom Pandu.

Sańdźaja rzekł:
11 Wiedząc, co chce czynić Karna,
Madhugromca ciągle judził
do rydwanów pojedynku
królewicza wśród rakszasów,

12 potężnego Ghatotkaćę.
Pragnął mądry Dźanardana
zniszczyć włócznię niezawodną —
oto wynik twych złych porad!

13 Cel swój byśmy osiągnęli
niechybnie, pociecho Kurów,
gdyby Kryszna nie ochronił
Parthy przed Synem Woźnicy.

14 Z chorągwią, rydwanem, końmi
Prythy syn by zginął w boju
pozbawiony Dręczyciela —
Boga oraz pana jogi.

15 Takim licznym to sposobem
ochraniany, o monarcho,
Prythy syn zwycięża wrogów,
będąc pod opieką Kryszny.

16 Każdą miarą Kryszna bronił
Pandów przed zwycięską włócznią —
ciśnięta, by syna Kunti
zmogła jak grom niszczy drzewo.

Dhrytarasztra rzekł:
17 Swarliwy, ma złych doradców,
wszakże mniema, że jest mądry,
więc zabicia plan zwycięski
się nie powiódł mego syna.

18 O przemądry, jak umknęła
tobie rada ta zwycięska?
Czemuś, synu Gawalgany,
nie oświecił mego syna?

Sańdźaja rzekł:
19 Każdej nocy wciąż na nowo
kwestię tę podnosiliśmy —
Durjodhana i Śakuni,
ja, a także Duhśasana.

20 „Jutro zostaw innych wojów,
Karno, zabij Dóbr Zdobywcę!
Wówczas z Pandów i Pańćalów
jak z służących będziem radzi.

21 Może być, gdy Partha zginie,
Wrysznich syn* innego znajdzie
wśród Pandawów w jego miejsce —
zatem niechaj Kryszna sczeźnie.

22 Kryszna Pandów jest korzeniem,
pniem wyrosłym zaś Ardźuna,
konarami dzieci Prythy,
Pańćalowie zaś są liśćmi.

23 Kryszna siłą i opoką,
Kryszna panem jest Pandawów,
Kryszna ich najwyższym celem —
jak wśród gwiazd błyszczący Księżyc.

24 Zostaw więc liście, gałęzie,
nawet pień, Synu Woźnicy,
zetnij Krysznę — co korzeniem
jest Pandawów zawsze, wszędzie”.

25 Gdyby Karna Krysznę zabił,
Daśarhę, uciechę Jadów,
cała ziemia skarborodna,
w twojej władzy by już była.

26 Gdy on zabity
na ziemi by zasnął,
rodziny Jadu
i Pandu pociecha,
calutka ziemia
z górą, lasem, wodą
zaiste w pieczy
twojej by spoczęła.

27 To, co żeśmy ustalili,
z każdym rankiem szło w niepamięć,
gdy się budził pan trzydziestki,
niezgłębiony Bujnowłosy*.

28 Ardźunę, potomka Kunti,
zawsze chroni Bujnowłosy,
toteż nie chciał go postawić
przed obliczem Karny w boju.

29 Innych mężnych rydwanników
Aćjuta umieszczał przed nim,
myśląc: „jak tę niezawodną
włócznię mógłbym zwieść”, o władco.

30 Raz Satjaki długoręki,
wielce mężny spytał Krysznę
o wielkiego rydwanika
Karnę, o królu-tygrysie:

31 „Dzielny, Karna postanowił
twardo, co chce z włócznią czynić,
więc dlaczego Syn Woźnicy
jej nie cisnął ku Phalgunie?”.

Wasudewa rzekł:
32 Duhśasana, król Indusu,
Karna, a także Śakuni
cały czas się naradzają
przed obliczem Durjodhany:

33 „Karno, Karno, łuk twój wielki,
w boju tyś niepokonany,
o najlepszy wśród zwycięzców,
nie puść włóczni tej w innego

34 poza Dóbr Zdobywcą, Parthą,
rydwannikiem, synem Kunti.
On wśród nich najznamienitszy,
jak wśród bogów sam Wasawa.

35 Gdy polegnie, wówczas wszyscy
Pandawowie i Sryńdźaje
jaźni będą pozbawieni,
jak niebianie, gdy bez ognia”.

36 „Niech tak będzie” Karna przysiągł,
o buhaju pośród Śinich,
by Gandiwy dzierżcę zabić
w sercu swym zamiar piastował.

37 Jam to mroczył syna Radhy*,
o wybrańcu wśród walecznych,
więc nie zwolnił swojej włóczni
w syna Pandu z siwym koniem.

38 Gdy poznałem groźbę śmierci
Phalguny zrywnego w boju,
snu radości nie zaznały
moje myśli utrudzone.

39 Gdy ujrzałem, że tę włócznię
okpił Ghatotkaća, byku,
czuję dziś, że Dóbr Zdobywca
z paszczy śmierci się wydobył.

40 Ani ojca, ani matki,
ani ciebie, moich braci,
nawet tchnienia tak nie chronię
jak Bibhatsu podczas boju.

41 Ponad władzą nad trójświatem
jeśli jest coś godniejszego,
nie chcę tego, o Satwato,
bez Ardźuny, Dóbr Zdobywcy.

42 Więc ogromna ma uciecha,
Jujudhano, dziś nastała —
widzę Parthę, Dóbr Zdobywcę
powstałego jakby z martwych.

43 Jam podjudził więc rakszasę,
by na Karnę napadł w boju,
w nocnej bitwie nikt prócz niego
nie mógł Karnie wszak zagrozić.

Sańdźaja rzekł:
44 Tako rzekł do Satjakiego
ukochany syn Dewaki,
dobra łaknąc Dóbr Zdobywcy,
jego szczęściem zawsze rady.