8.39. Aśwatthaman w natarciu

Sańdźaja rzekł:
Ujrzawszy Judhiszthirę, chronionego przez wnuka Śiniego* i bohaterskich synów Draupadi, natarł nań z podnieceniem syn Drony*. Zasypując go chmarami na kamieniu ostrzonych groźnych strzał z nasadami ze złota, przeróżne sposoby strzelania ów mąż o rękach prędkich demonstrował, by innych pouczyć. Następnie kolejnymi strzałami, wyczarowanymi boskim orężem, niebo całe wypełnił broni ów znawca i Judhiszthirę pokrył nimi w boju. Wszystko strzałami spowił syn Drony; niczego rozpoznać się nie dało, front bitwy tej bowiem całkowicie w strzał masę się zmienił! [5] Sieć strzał ta, Bharato prześwietny, na niebie rozpostarta, błyszczała niczym baldachim ozdobiony siatką ze złota. Niebo strzałami zapchane było, starcie całe przykryła strzał sieć ta lśniąca — na miejsce to, królu, jak gdyby cień chmur padł wówczas.
Po natarciu tym odważnym syna Drony cud tam prawdziwy ujrzeliśmy — za sprawą tej strzał masy nic na ziemię nie mogło zlecieć… Widok zwinności Aśwatthamana, wielki królu, w podziw rydwanników wielkich tam wprawił, lecz żaden wojownik długo patrzeć nań nie był w stanie, jak na palące słońce pełne blasku! Ani siły wytężający Satjaki*, ani syn Pandu, Król Prawa*, ani inni walczący natrzeć nań się nie ważyli…

[10] Potem jednak, gdy wojsko ich wybijał, synowie Draupadi, rydwannicy owi wielcy, a także Satjaki i Król Prawa oraz Pańćalowie, wespół na groźnego syna Drony ruszyli pędem, strach przed śmiercią odrzucając. Przebił go Satjaki dwudziestką piątką strzał o kamiennych grotach i siedmioma strzałami z żelaza, zdobnymi złotem. Judhiszthira siedemdziesięcioma trzema strzałami Aśwatthamana przeszył, Pratiwindhja* — siedmioma, Śrutakarman* — trzema, Śrutakirti* — siedmioma, Sutasoma* — dziewięcioma, Śatanika* — siedmioma; również inni liczni bohaterowie zewsząd go razili.

Rozwścieczony, niczym wąż jadowity sycząc, królu, przebił na to Aśwatthaman Satjakiego ostrzonych na kamieniu strzał dwudziestką piątką, [15] Śrutakirtiego — dziewięcioma strzałami, Sutasomę — pięcioma, ośmioma — Śrutakarmana, Pratiwindhję — trzema, Śatanikę — dziewięcioma, syna Dharmy* zaś — siedmioma, po czym każdego z pozostałych bohaterów dwójką strzał ugodził. Śrutakirtiemu ponadto łuk przełamał dalszymi strzałami ostrymi.

Inny łuk wziąwszy, Śrutakirti, rydwannik wielki, strzał trójką i kolejnymi ostrymi strzałami przeszył syna Drony. Aśwatthaman wtedy, wielki królu, potomku Bharaty, władców i ich wojsko strzał deszczem zewsząd zalał. Następnie mąż ów wielki duchem ponad miarę wszelką także Królowi Prawa, szydząc zeń, łuk przełamał i trzema strzałami go poraził. [20] Syn Dharmy wówczas, królu, nowy wielki łuk chwyciwszy, przebił syna Drony strzał siedemdziesiątką, ramiona i pierś mu raniąc. Satjaki zaś, gniewu pełen, nacierającemu Aśwatthamanowi w odwecie jego własny łuk w boju złamał ostrą strzałą o grocie jak półksiężyc, po czym gwałtownie wrzasnął! Łuk złamany mając, syn Drony, włócznik wyborny, woźnicę wnuka Śiniego szybko włócznią z rydwanu zwalił. Inny łuk wziął potem Aśwatthaman potężny i Satjakiego, potomku Bharaty, pokrył strzał ulewą. Gdy padł w starciu woźnica Satjakiego, konie jego uciekły; to tu, to tam pędzące rumaki te widziano.

[25] Syna Drony, najlepszego z mężów broń dzierżących, wojownicy z Judhiszthirą na czele deszczem prędko wypuszczanych strzał ostrych zalali wtedy. Widząc, że nadciągają bohaterowie owi o postaciach groźnych, Aśwatthaman, wrogów dręczyciel, szydząc z nich, odpór im dał w tym wielkim boju. Następnie ów rydwannik wielki, strzał setkami płomieniejący, w skrzydle armii Pandawów jął w starciu siać zniszczenie, niczym ogień suchą trawę palący w lesie. Wzburzyło się wojsko to syna Pandu, przez syna Drony dręczone, tak jak woda w ujściu rzeki się burzy, gdy wpłynie tam wieloryb. Na widok odwagi Aśwatthamana w natarciu, wielki królu, wszyscy oni stronników Pandawów za powalonych już przezeń uznali.

[30] Judhiszthira wówczas do syna Drony, rydwannika wielkiego, pośpiesznie się zbliżył i tak oto doń się ozwał, przejęty urazą i gniewem:

— Nie wiesz, zaiste, co to przyjaźń, uczucia wdzięczności nie znasz, skoro, tygrysie wśród mężów, zabić mnie pragniesz dzisiaj… Bramin ascezę powinien praktykować, dary rozdawać, studiować Wedy; łuk zaś napinać powinien kszatrija — i ty braminem siebie nazywasz? Na oczach twych, długoręki, zwyciężę Kaurawów w bitwie! A ty wyczynów w boju sobie dokonuj — braminem jesteś, zaprawdę, tylko z urodzenia…

Zagadnięty tak, wielki królu, syn Drony, uśmiechać się zdając, rozważywszy, co będzie stosowne, nic Judhiszthirze nie odpowiedział. [35] Bez słowa potem, gniewu pełen, strzał deszczem Pandawę w starciu spowił, niszczycielskiemu bogu śmierci stworzenia spowijającemu podobny.

Zasypywany tak wtedy strzałami przez syna Drony, panie, syn Prythy wycofał się szybko, wielkie wojsko swe opuszczając. Choć Judhiszthira, syn Dharmy, odjechał stamtąd, syn Drony pozostał na placu boju — z rozkazu twego, wielki duchem królu, gotów był walczyć dalej. Król Judhiszthira zaś, porzuciwszy w bitwie tej wielkiej Aśwatthamana, ku armii twej się skierował, na okrutne czyny gotowy.