8.53. Kolejne pojedynki

Sańdźaja rzekł:
Spotkały się tymczasem w bitwie oddziały całe nieprzyjaciół owych o sztandarach wielkich. Dudnienie kotłów słysząc, twarze w górę wznieśli wojownicy i ryki wydawać jęli, jak grzmiące chmur gromady, porą deszczową z innymi chmurami się spotykające. Gwałtowna była ta ludzi potyczka, niczym niepożądana ulewa nie o czasie — pełna chmur w postaci wielkich słoni, ze strzał wodą, z błyskawicami przeróżnego innego oręża zdobnego złotem, w której grzmoty się rozchodziły za sprawą turkotu rydwanów wielkich, obręczy ich kół klekotu, dźwięków muzyki i klaskania. Krwi strumienie w niej popłynęły straszliwym pędem; mieczami wzburzane, unosiły życie kszatrijów…

Wrogów wszystkich — rydwany z woźnicami i końmi oraz słonie, a także konie z jeźdźcami i piechurów oddziały — strzał swych masami we władanie śmierci oddawał tam syn Prythy*.

[5] Krypa i Śikhandin spotkali się w boju, na Durjodhanę ruszył Satjaki*, Śrutaśrawas walczył z synem Drony*, a z Ćitraseną — Judhamanju. Syn Karny, rydwannik Suszena, ze Sryńdźajami się spotkał, z Suszeną starł się wówczas Uttamaudźas. Sahadewa zaś na króla Gandhary* się rzucił, jak lew dręczony głodem — na wielkiego byka. Młody Śatanika, syn Nakuli, młodego syna Karny Wryszasenę strzał masami zadręczał; bohaterski syn Karny w syna królewny Pańćalów* liczne własnych strzał deszcze w odwecie wypuścił. Byk wśród rydwanników, syn Madri Nakula, przeróżnie walcząc, natarł na Krytawarmana; przywódca Pańćalów zaś, syn Jadźńaseny* — na wodza Kaurawów Karnę i jego wojsko. Duhśasana, potomku Bharaty, wraz z oddziałem całym zaprzysiężonych wojowników z armii Bharatów, ruszył wtedy w starciu na niepowstrzymanego w gwałtowności swej Bhimę, owego najlepszego spośród mężów broń dzierżących. [10] Syna Karny Suszenę poraził potem bohaterski Uttamaudźas i głowę gwałtownie mu uciął. Na pole bitwy z trzaskiem runęła Suszeny głowa — niebo i ziemię całą dźwięk ten wypełnił! Widząc, że głowa Suszeny na ziemię się zwaliła, zbolały Karna na to, gniewu pełen, strzałami ostrymi o dobrych grotach konie Uttamaudźasa, rydwan i sztandar pociął. Uttamaudźas zaś własnymi ostrymi strzałami, a także mieczem swym lśniącym, bocznego woźnicę Krypy przeszył i zabił mu konie, po czym na rydwan Śikhandina się przesiadł. Ujrzawszy, że Krypa rydwan stracił, nie chciał strzałami go razić stojący na rydwanie swym Śikhandin. Powstrzymał wówczas rydwan jego syn Drony i Krypę uratował, jak gdyby z błota wyciągnął pogrążonego w nim byka.

W zbroję złotą zaś odziany Bhima, Syn Wiatru, strzałami ostrymi wojsko synów twych ogromnie zadręczał, niczym słońce w letnie południe!