7.105. Walka Durjodhany

I opowiadał Sańdźaja:
1 Kiedy wojska były tak rozbijane i gdy za Władcą Sindhu udał się Ardźuna, a za Satwatą ruszył Bhimasena, twój syn do Drony podjechał, pędząc jednym rydwanem tylko, rozmyślając o mnóstwie zadań do wykonania.

2 Rydwan ten twojego syna z wielką prędkością prowadzony, pędzący niczym myśl, niczym wiatr, Dronę dogonił szybko.

3–4 I rzekł do Drony twój syn rozsierdzony o oczach od krwi czerwonych: „Ardźuna i Bhimasena, i Satjaki niezwyciężony, zwyciężywszy armie bardzo liczne wszystkie, rydwannicy wspaniali, dotarli w pobliże Władcy Sindhu, wrogów dziesiątkując. I wojują tam właśnie, a wszyscy trzej niezwyciężeni!

5 Jeśli nawet w polu Syn Prythy twój rydwan przeszedł mimo, wspaniały rydwannik, to jak to się stało, że przejechali mimo ciebie Satjaki i Bhima, dawco zaszczytów?

6 Przegrana twoja z Satwatów wojownikiem i Ardźuną, o pierwszy wśród uczonych, to cud niemal taki w świecie, jakim by było wód oceanu wyschnięcie.

7 Tak samo z Bhimaseną! Ludzie gadają nieustannie: »Jakżeż Drona pokonany został w polu, ten znawca wiedzy łuczniczej niezrównany?«.

8 Mnie, któremu los nie sprzyja, klęska pisana jest zaiste w tej bitwie, w której nad tygrysem wśród ludzi górowali ci trzej rydwannicy.

9 Ale w tym tutaj teraz zadaniu, powiedz, jakie masz zamiary? Co było, to było przecież, o reszcie pomyśl do zrobienia, zaszczytów dawco!

10 Co trzeba zrobić z Władcą Sindhu? Pora jest na to nieodległa! Niech pan powiada zaraz szybko, by zaplanować dobrze wszystko!”.

I rzekł Drona:
11 Dużo było, o wielki książę, do przemyślenia. Słuchaj mnie teraz, co jest do zrobienia. Trzech bowiem spośród Pandawów między nasze szeregi wkroczyło, rydwanników wspaniałych. Jednakie stanowią teraz zagrożenie tym, co za nimi, jak i tym, co przed nimi.

12 Dlatego za dużo poważniejsze uważam to, gdzie znajdują się Kryszna i Zdobywca Bogactw. Wielka nasza armia Bharatów wzięta została i od czoła, i na tyłach.

13 Za niezbędną uważam Władcy Sindhu zaiste ochronę. Chociaż przez nas strzeżony, mój drogi, obawia się on rozjuszonego Zdobywcy Bogactw.

14 Ruszyli bowiem na przedstawiciela Sindhu obaj mężni Jujudhana i Wilczobrzuch. Dopełnia się tu oto teraz gra w kości, owoc intrygi Śakuniego.

15 Na zgromadzeniu nie wygrywa się, ani też nie przegrywa. Tutaj nam, rzucającym kośćmi dzisiaj, mój drogi, zwycięstwo przypadnie lub klęska.

16 Te, które za kości brał Śakuni, przerażające, rzucane przez niego na radzie Kurów, strzałami już wtedy były trudnymi do odparowania.

17 Tam, gdzie ci liczni, mój drogi, Kurowie stoją w szyku gotowi — ich armię jako gracza znaj na los się zdającego, ich strzały jako kości, panie ludów.

18 A stawką bez wątpienia Władca Sindhu jest, o królu, tej gry tutaj. O Władcę Sindhu bowiem wielka ta gra w kości toczy się z przeciwnikami.

19 Wy wszyscy tutaj, wielki książę, życie swe własne poświęciwszy, by chronić w polu Władcę Sindhu działać winniście zgodnie z regułą. To tu nieuniknione są, mój drogi, dla nas, ryzyko gry podejmujących: zwycięstwo albo klęska.

20 Gdzie ci potężni są łucznicy gotowi chronić Władcę Sindhu, tam jedź sam szybko i tam chrońże ich, ochronę jemu przynoszących!

21 Tutaj zaś właśnie ja pozostanę i porozsyłam wkoło innych. I powstrzymywać Pańćalów będę wspartych przez Pandu wojów i Sryńdźajów.

[I opowiadał Sańdźaja:]
22 Zgodnie z wskazaniem Nauczyciela wyruszył zatem szybko Durjodhana, wraz ze swoimi towarzyszami, składając siebie w tym heroicznym akcie ofiarnym.

23 Tymczasem dwaj Pańćalowie, przyboczni Judhamanju i Uttamaudźas*, po zewnętrznej armię objechawszy, podążali za Leworęcznym.

24 Ci dwa bowiem wcześniej, o wielki królu, powstrzymani zostali przez Krytawarmana*, gdy Ardźuna wjechałże w twojego wojska szeregi z pragnieniem walki.

25 Do walki z tymi dwoma pędzącymi braćmi pędem zapalczywym Durjodhana ruszył, siłacz, o potomku Bharaty.

26 Ci zaatakowali go obaj gotowi, z napiętymi łukami, sławą cieszący się wspaniałych rydwanników, najznamienitsi wojownicy w starciu.

27 Judhamanju rozgniewany zaraz strzał trzysta żelaznych wypuścił w twego syna, celując w sam środek jego piersi.

28 Durjodhana zaś, o Indro wśród władców, księcia Pańćalów Uttamaudźasa konie ubił cztery i obu bocznych jego woźniców*.

29 Uttamaudźas koni na placu pozbawiony, z woźnicą zabitym, na rydwan Judhamanju wspiął się więc pośpiesznie.

30 Na rydwanie brata stanąwszy, konie Durjodhany strzałami licznymi raził. Zabijane, padały na ziemię.

31 Gdy konie jego padły w walce, przeciął Durjodhana potężnym pociskiem łuk Judhamanju szybko oraz kołczan.

32 Z rydwanu z ubitymi końmi i bardem zeskoczywszy, twój syn, wspaniały rydwannik, maczugę chwyciwszy, na obu książąt Pańćalów biegiem ruszył.

33 Widząc, że on wściekły nadciąga, niszczyciel wrażych grodów, zeskoczyli z siedziska rydwanu Judhamanju i Uttamaudźas.

34 Wówczas syn twój uzbrojony w maczugę najwyborniejszy ów z pojazdów złotem inkrustowany maczugą rozniósł w pył na placu, wraz z końmi, bardem i proporcem.

35 A zniszczywszy go, twój syn, sam koni pozbawiony, sam woźnicy pozbawiony, na rydwan króla Madrów szybko się wspiął, dręczyciel wrogów.

36 Zaś dwaj znamienici książęta Pańćalów, bardzo mocarni, na inny rydwan wsiadłszy, ku Zdobywcy Bogactw ruszyli.