7.156. Kryszna opowiada

Ardźuna rzekł:
1 Jak to dla naszej korzyści
i jakimi metodami
Dźarasandhę oraz innych
królów Ziemi wytraciłeś?

Wasudewa rzekł:
2 Władca Ćedich Dźarasandha
i Niszada wielkiej mocy
teraz nieśliby tu trwogę,
gdyby wcześniej nie zginęli.

3 Sujodhana, to jest pewne,
wybrałby tych rydwanników.
Zawsze byli nam niechętni,
więc do Kurów by przystali.

4 Mężni i potężni duchem,
sprawni w boju, nieugięci
całą armię Dhrytarasztrów
jak bogowie by chronili.

5 Syn Woźnicy, Dźarasandha,
władca Ćedich i Niszada,
wspomagając Sujodhanę
wielce Ziemię by trapili.

6 Teraz słuchaj, Dóbr Zdobywco,
o metodach ich zniszczenia.
Bez sposobu i niebianie
by ich w boju nie zgładzili.

7 Każdy z nich, o synu Prythy,
w pojedynkę mógłby w szranki
iść z potężną armią niebian,
co jest w pieczy Stróżów Świata.

8 Rozdrażniony Dźarasandha,
gdy Rohini syn* nań natarł,
cisnął, aby nas wytracić,
maczugę Żelaznogębą.

9 Opadając, się jawiła
jak grom, co go Śakra rzucił,
blasku ognia pas kreśliła
jako nieba włosów przedział.

10 Kiedy zoczył syn Rohini
maczugę nadlatującą,
pocisk uchokolumnowy
cisnął, aby ją powstrzymać.

11 Rażona pocisku pędem
maczuga na ziemię spadła,
darła istot dzierżycielkę,
trzęsąc nawet gór wierchami.

12 Była tam chyża rakszasi,
straszna, Dźarą nazywana,
co złączyła zrodzonego
gromcę wrogów, Dźarasandhę.

13 On z dwóch matek się narodził —
w osobnych połowach ciała.
Ona zaś go połączyła,
więc był zwany Dźara-sandhą*.

14 Rakszasi we wnętrzu ziemi
sczezła z dziećmi i krewnymi
od maczugi oraz razu
strzały uchokolumnowej.

15 Pozbawiony swej maczugi
Dźarasandha w pojedynku
zginął z ręki Bhimaseny,
gdy patrzyłeś, Dóbr Zdobywco.

16 Gdyby mężny Dźarasandha
był w maczugę uzbrojony,
niebianie na czele z Indrą
nie przemogliby go w boju.

17 Znów dla twego dobra Drona,
kiedy został preceptorem,
Niszadę dzielnego wielce
pozbawił podstępem kciuka.

18 Gdy na kciuk nałożył zakier
Niszada dzielny, uparty
i sam w lesie ciskał strzały,
jaśniał niczym drugi Rama.

19 Gdyby kciuk miał Ekalawja,
to bogowie, rakszasowie,
węże i antybogowie
by nie zmogli chłopca w boju.

20 Zwykły człowiek czyż mógł ujrzeć
tego wiecznie aktywnego,
z twardą pięścią, dniem i nocą
kiedy prędko zwalniał strzały?

21 Dla twojego dobra zginął
z mojej ręki władca Ćedich,
kroczący na czele armii,
a śmierć jego sam widziałeś.

22 Bogowie z antybogami
zwalczyć go nie byli władni.
Jam się zrodził, by go zniszczyć
oraz innych wrogów niebian.

23 O tygrysie, z twą pomocą,
pragnąc dobra wszystkich istot,
Hidimbę, Kirmirę, Bhakę
Bhimasena pozabijał —
wszak Rawanie byli równi
ofiar, braminów pogromcy.

24 Znawcę magii Alajudhę
zabił potomek Hidimby,
a zaś jego włócznia Karny
zmogła dzięki wybiegowi.

25 Jeśli Karna by nie zabił
włócznią Ghatotkaći w boju,
to ja musiałbym uśmiercić
tego syna Bhimaseny.

26 Nie chcąc czynić wam przykrości,
pierwej tego nie zrobiłem —
wszak rakszasa ten był wrogiem
ofiar, a także braminów.

27 Ten ów grzesznik niszczył prawo
i dlatego musiał zginąć.
Tym sposobem przechytrzyłem
włócznię Śakry, o bezgrzeszny.

28 Kto jest prawa niszczycielem,
tego zgubię, synu Pandu —
to przysięga ma odwieczna
w celu prawa stanowienia.

29 Gdzie jest Weda, prawda, czystość,
powściągliwość, prawość, skromność,
piękno, stałość, wybaczanie,
tam odwiecznie się raduję —
tak przyrzekam ci prawdziwie.

30 Nie zamartwiaj się sposobem,
jak uśmiercić zatem Karnę.
Ja wyjawię ci metodę,
dzięki której go pokonasz.

31 Również w starciu Sujodhanę
Wilczybrzuch pozbawi życia —
o metodzie, jak to zrobić
też ci powiem, synu Pandu.

32 Zwiększa się wszak teraz zamęt,
gromki hałas wrogów słychać,
twoi zaś dezerterują,
w świata strony umykając.

33 Cel Kurowie osiągnęli,
teraz niszczą twoje szyki,
a najlepszy z wojowników,
Drona, wasze wojska pali.