8.48. Szorstkie słowa Judhiszthiry

Sańdźaja rzekł:
Słysząc, że Karna, męstwa wielkiego pełen, cały jest i zdrowy, rozgniewał się na Phalgunę* potężny niezmiernie syn Prythy Judhiszthira, udręczony Karny strzałami, ozwał się więc do Zdobywcy Bogactw* w te słowa:

[Judhiszthira rzekł:]– Gdybyś w lesie Dwaita powiedział, synu Prythy: „Nie jestem w stanie z Karną walczyć, królu”, to my wszyscy odpowiednie działania już wtedy byśmy podjęli. Przyrzekłeś mi jednak, bohaterze, że go zabijesz wraz z armią jego całą — dlaczego zatem, między wrogów nas przywiódłszy, najpierw w górę nas wzniosłeś, a potem zmiażdżyłeś nas na ziemi? Nadzieje pokładaliśmy w tobie, Ardźuno, wiele upragnionych korzyści osiągnąć pragnąc; wszystko to, synu królewski, płonne okazało się dla nas — drzewo nićuli* obficie pokrywa się kwieciem, lecz tych, co na owoce czekają, zawodzi… [5] Pragnącemu królestwa, pozór królestwa mającą bezużyteczną zagładę mi wskazałeś, jak gdybyś haczyk w przynęcie schował albo w potrawie ukrył truciznę*!

Tydzień po narodzinach twych, głupcze, tak głos z nieba do Prythy przemówił:

„Syn ten jak Wasawa* w natarciu odważny będzie i wszystkich bohaterskich wrogów pokona! W lesie Khandawa zastępy bogów i stworzenia wszystkie pokona mąż ten przepotężny; pokona Madraków, Kalingów i Kekajów, pośród grona królów Kaurawów zabije. Nie będzie lepszego odeń łucznika, żadne stworzenie nigdy go nie zwycięży; jeśli tylko zechce, nad stworzeniami wszystkimi zapanuje samoopanowany mąż ten szlachetny, pełnię wiedzy wszelkiej również posiądzie. Pięknem księżycowi, prędkością wiatrowi, stałością górze Meru, wytrzymałością ziemi, blaskiem słońcu, pomyślnością Szafarzowi Bogactw*, bohaterstwem Śakrze*, a siłą Wisznu [10] podobny będzie wielki duchem syn twój, Kunti. Niczym z Aditi zrodzony Wisznu zabójcą wrogów się stanie, swojakom zwycięstwo zapewni, nieprzyjaciół zaś powybija; sławę zyska ten mąż niezmiernie potężny i ród swój przedłuży!”.

Tak przepowiedział ci głos ten z nieba nad szczytem góry Śataśrynga, który asceci także słyszeli. Do dziś jednak to się nie spełniło — z pewnością więc nawet bogowie potrafią kłamać! Wysłuchałem też słów innych wieszczów znamienitych, co stale cześć ci oddawali, nie ukorzyłem się zatem przed Sujodhaną* — nie wiedziałem bowiem, że strach przed synem Adhirathy* cię dręczy…

Wsiadłszy na piękny rydwan, który Twasztar sporządził, o osiach, co nie skrzypią, z godłem w kształcie małpy, chwyciwszy doskonały miecz lśniący od złota i ten oto łuk Gandiwę wysoki jak palma, za woźnicę zaś Bujnowłosego* mając, jakże ze strachu przed Karną uciec mogłeś, synu Prythy? Gdybyś Bujnowłosemu oddał łuk ten i woźnicą jego został w boju, mężu podły duchem, to zabiłby Karnę groźnego Bujnowłosy, tak jak Pan Marutów*, po piorun sięgnąwszy, Wrytrę zabił.

[15] Gdybyś w piątym miesiącu w bólu poroniony został albo nawet gdybyś nie został poczęty w łonie Prythy, lepsze* to by dla ciebie było, synu królewski, niż ucieczka z pola bitwy, niegodziwcze!