7.140. Judhiszthira traci zbroję

I opowiadał Sańdźaja:
1–2 Gdy tak toczyła się ta przeraźliwa nocna bitwa, o panie ludów, unicestwienie wszystkim istotom niosąca, Syn Dharmy Judhiszthira tak się do Pandawów i Pańćalów oraz Somaków odezwał: „Atakujcie! Szarżujcie na Dronę wyłącznie! I żeby go zabić!”.

3 Na słowa króla, królu, owi Pańćalowie, a także Somakowie na Dronę jednego ruszyli, ryki przerażające wydając z siebie, gromkie.

4 Na nich my zaś w odpowiedzi zagrzmieliśmy, rycząc, i stawiliśmy im opór na placu boju, nieubłagani, ile w nas sił, ile wytrwałości, ile odwagi!

5 I Krytawarman Syn Hrydiki na Judhiszthirę, Dronę pragnącego zabić, w ataku ruszył, jak jeden słoń oszalały w amoku na drugiego.

6 Na Wnuka Śiniego, strumienie strzał wypuszczającego na wszystkie strony, Bhuri* wojownik Kuru ruszył, królu, na czele starcia.

7 Zaś Sahadewę Syna Pandu, atakującego z pragnieniem dopadnięcia Drony, Karna Waikartana, królu, wstrzymał, rydwannika wspaniałego.

8 Na Bhimasenę zaś, nadjeżdżającego niczym Śmierć–Kres Niosąca z paszczą rozwartą, sam Durjodhana w walce, śmierci dając odpór, natarł.

9 A Nakulę, najlepszego z wojowników, doświadczonego w każdego rodzaju walce, Śakuni Syn Subali, królu, zablokował błyskawicznie.

10 Zaś Śikhandina, rydwanem nadjeżdżającego, wybornego wśród rydwanników, Krypa Syn Śaradwanta, królu, wstrzymał w starciu.

11 Pratiwindhję zaś, nadjeżdżającego z końmi wystrojem pawiom podobnym, Duhśasana, wielki królu, przygotowanego przygotowany wstrzymał.

12 Synowi Bhimaseny* z kolei, nadjeżdżającemu, doświadczonemu w setkach iluzji, przeciwstawił się Aśwatthaman, dumę ojcu przynosząc.

13 Drupadzie zaś, z jego wojskiem i kompanami, Wryszasena na drodze stanął w bitwie, rydwannikowi wspaniałemu, Dronę dopaść pragnącemu.

14 Wiratę raptem nadjeżdżającego, by kres wieczny przynieść Dronie, Władca Madrów rozwścieczony wstrzymał, o Bharaty potomku.

15 A Śatanikę Syna Nakuli atakującego, na placu boju gwałtownego, śmierci Drony łaknącego, Ćitrasena serią pocisków zatrzymał szybko.

16 Natomiast Ardźunie, z wojowników najlepszemu, gnającemu w ataku rydwannikowi wspaniałemu, Alambusza, wielki królu, władca rakszasów*, stanął na drodze.

17 Takoż i Dronę, wspaniałego łucznika, w bitwie wrogów unicestwiającego, wojennie pobudzonego, Dhrysztadjumna z kolei, władca Pańćalów, wstrzymał.

18 Tak samo innych wojowników Synów Pandu nadjeżdżających, rydwanników wspaniałych, twoi rydwannicy, królu, zablokowali z wigorem.

19 Jeźdźcy na słoniach walczący ze słoniami, gwałtownie starłszy się w tej wielkiej rzezi, dawali się widzieć setkami, a nawet tysiącami.

20 W tej najgłębszej nocy konie szybkie, królu, dawały się widzieć, które galopowały na siebie nawzajem z impetem niczym uskrzydlone góry.

21 Konni jeźdźcy z jeźdźcami z pałkami, włóczniami i lancami w dłoniach ścierali się, wielki królu, głośne okrzyki wydając co chwila.

22 A ludzie liczni całymi oddziałami tam się zwierali ze sobą, zderzając maczugami i pałkami oraz różnymi rodzajami broni.

23 Zaś Krytawarman Syn Hrydiki Syna Dharmy Judhiszthirę wstrzymywał rozjuszony niczym wybrzeże wysoką fal ścianę.

24 Judhiszthira z kolei w Syna Hrydiki poszywszy pięcioma szybkobieżnymi, znowu poszył go dwudziestką i wołał: „Stawaj! Stawaj!”.

25 Zaś Krytawarman, wzburzony, łuk Syna Dharmy, o czcigodny, przeciął strzałą niedźwiedzią i uderzył w niego pociskami siedmioma.

26 Za inny zatem łuk chwyciwszy, Syn Dharmy Judhiszthira w Syna Hrydiki dziesięcioma strzałami w ramiona i pierś uderzył.

27 Madhawa* zaś zraniony w polu przez Syna Dharmy, o czcigodny, zadrżał i z furią siedmioma poszył strzałami.

28 Łuk jego strzaskawszy i przeciąwszy karwasz, Syn Prythy posłał w niego ostrych strzał pięć, królu, na kamieniu ostrzonych.

29 A te, zbroję Madhawy przebiwszy, złotem wysadzaną, niezwykle kosztowną, wbiły się w ziemię okrutne niczym węże w termitierę.

30 W oka jeno mgnieniu za inny łuk Krytawarman chwycił i poszył w Syna Pandu sześćdziesięcioma, a w jego woźnicę dziewięcioma strzałami.

31 Włócznię w niego Syn Pandu, o niezmiernym harcie ducha, wężowi podobną posłał, o najlepszy z rodu Bharaty, na rydwan odrzuciwszy swój wielki łuk.

32 Złotem zdobiona, potężna, przez Syna Pandu z impetem posłana włócznia, rozciąwszy prawe ramię Krytawarmana, w powierzchnię ziemi się wbiła.

33 W tym samym właśnie czasie chwyciwszy znowu za swój łuk, Syn Prythy przesłonił Syna Hrydiki strzałami o gładko toczonych drzewcach.

34 Ale wtedy heros, najwyborniejszy z rodu Wrysznich rydwannik, szybciej niż oka mgnienie pozbawił Judhiszthirę w starciu koni, woźnicy i rydwanu.

35 Wówczas Syn Pandu najstarszy za tarczę i miecz chwycił. Madhawa rozbił mu je w starciu na kawałki zaostrzonymi strzałami.

36 Za lancę więc złapał wtedy Judhiszthira, o złotym drzewcu, trudną do odparcia, i rzucił nią w bitwie szybko w Krytawarmana Syna Hrydiki.

37 Tę nadlatującą z impetem, ciśniętą ramieniem Włodarza Dharmy, na pół przeciął Syn Hrydiki o zręcznej dłoni, z lekkim uśmiechem.

38 A potem setką strzał zasypał Syna Dharmy w pojedynku. I zbroję jego, rozjuszony ogromnie, strzałami ostrymi rozerwał.

39 Rozdarta strzałami Syna Hrydiki zbroja Pandawy o wielkim harcie ducha rozsypała się po placu boju, królu, niczym zbiór gwiazd sypiący się z niebios.

40 Ze strzaskanym łukiem, pozbawiony rydwanu, z potrzaskaną zbroją, poraniony strzałami, salwował się z pola bitwy ucieczką szybko Syn Dharmy Judhiszthira.

41 Krytawarman zaś, zwyciężywszy Syna Dharmy Judhiszthirę, znowu strzegł koła Drony samego, wielkoramienny.