7.124. Radość Judhiszthiry

I opowiadał Sańdźaja:
1 A potem Król Judhiszthira z rydwanu zeskoczył, o potomku Bharaty, i w objęcia chwycił tedy obu Ciemnolicych, łzami zalany najwyższej rozkoszy.

2 Otarłszy z łez twarz jasną, blaskiem równą kwiatowi lotosu, zwrócił się i do Wasudewy, i do Zdobywcy Bogactw Syna Pandu:

3 „Zrządzeniem losu widzę na placu boju obu wspaniałych rydwanników, którzy podźwignęli ciężar swojej przysięgi. I zrządzeniem losu zginął grzeszny Władca Sindhu, najnędzniejszy wśród ludzi.

4 Kryszno, zrządzeniem losu w błogostanie radości nurzam się ogromnej! I zrządzeniem losu właśnie zastępy nieprzyjaciół zatonęły w oceanie smutku.

5 Nie ma niczego takiego w trzech światach, co trudne byłoby do dokonania dla tych, których ty, mistrz dla wszystkich światów, opiekunem jesteś, Pogromco Madhu.

6 Dzięki łasce twojej, Gowindo, będziemy w stanie zwyciężyć wrogów, tak jak niegdyś dzięki twej łasce zwyciężył danawów Indra*.

7 Czy to podbicie ziemi, czy też podbicie trzech światów — pewne jest zaiste dla tych, potomku Wrysznich, z którychś zadowolony, Madhawo.

8 Nie popełnią żadnego grzechu ni na wojnie nie zaznają klęski ci, z którychś ty, opiekun władcy trzydziestu bogów*, zadowolony, Madhawo.

9 Dzięki łasce twojej, Hryszikeśo, Śakra, władca zastępów niebiańskich, podboju dokonał trójświata, pomyślnością obdarzony, jadąc na czele armii.

10 I to dzięki łasce twojej trzydziestu niebian, o władco niebian trzydziestki, nieśmiertelność osiągnęło, Kryszno, i światami się cieszy nieprzemijającymi.

11 Wyrosłym dzięki łasce twojej męstwem walecznym, o pogromco wrogów, Śakra osiągnął wśród bogów przywództwo, daitjów wybiwszy tysiące.

12 Dzięki łasce twojej, Hryszikeśo, świat złożony z tego, co ruchome i co nieruchome, trwa na swojej orbicie, o mężny, obracając się ku modlitwom i obiatom.

13 Jednym odmętem wód to wszystko było najpierw, z mroku utkanym*. Dzięki twojej łasce światłość świat zyskał świetlistą, o największy z ludzi!

14 Nie gubią się nigdy ci, którzy do stwórcy wszystkich światów, najwyższego ducha nieporuszonego, Hryszikeśi przypadają*!

15 Ci, którzy oddani są bogowi bez początku i końca, sprawcy świata nieprzemijającemu, tobie którzy są oddani, Hryszikeśo, ci przejścia trudne do przejścia przekraczają.

16 Tym, którzy do najwyższej, wiekuistej osoby, do tego, co najwyższe z wiekuistych, przypadają, bytowania najlepsze przypadają.

17 Do tego, kto wyśpiewał cztery Wedy i kto w Wedach jest opiewany, do tego wielkiego duchem przypadając, zdobywają oni bytowanie wspaniałe, nieporównane.

18 Do tego, kto jest przyjacielem Zdobywcy Bogactw* i który dobro Zdobywcy Bogactw ma na względzie, do tego pasterza opiekuńczego Zdobywcy Bogactw przypadłszy, pomyślnie człowiek wzrasta”.

19 Tymi słowami przywitali się Keśawa i Syn Pandu, obaj o wielkim harcie ducha, a potem rozradowani zwrócili się do króla, władcy ziemi:

20–21 „Ogniem twojego gniewu spopielony został grzeszny władca Dźajadratha, a zarozumiałe, liczne ogromnie siły Dhrytarasztry wybijane są stale w polu. A gdy zostaną wybite, zagładzie ulegną, o potomku Bharaty! Zgładzeni twoim gniewem zginą zaiste Kaurawowie, o pogromco wrogów!

22 Ciebie to bowiem rozwścieczywszy, mężnego, który wzrokiem samym unicestwiasz, Sujodhana–Łatwobójca z przyjaciółmi i krewnymi na placu boju życie straci, podły, bezmyślny!

23 Twoim gniewem wcześniej już powalony, dla bogów nawet trudny wyjątkowo do pokonania Bhiszma spoczywa dzisiaj na łożu ze strzał, nestor rodu Kuru.

24 Sięgnięcie po zwycięstwo w walce jest bowiem ponad możliwości tych, o pogromco wrogów, na których się rozgniewasz. Wpadają oni w ramiona śmierci zaiste, Synu Pandu.

25 Królestwa, życie, osoby ukochane, synów i radości najróżniejsze szybko tracą ci, na których się rozgniewasz, dawco zaszczytów!

26 Przepadli już Kaurawowie, to pewne, wraz ze swymi synami, zwierzętami, krewniakami, gdy się gniewasz, Judhiszthiro, ty, który zawsze powinnościami rycerskimi się kierujesz”.

27 A wówczas Bhima wielkoramienny i Satjaki rydwannik wspaniały, cześć oddawszy mistrzowi wiekiem najpierwszemu*, obaj strzałami pocięci i poranieni, wielcy łucznicy, stawili się przed nim, otoczeni przez wojowników Pańćalów.

28 Tych dwóch widząc mężów uradowanych, stojących przed nim ze złożonymi dłońmi, Syn Kunti z honorami przywitał obu, Bhimę i Satjakiego:

29 „Zrządzeniem losu widzę was obu, mężowie, uratowanych z oceanu wojsk, z monstrualnych splotów Drony nieodpartych, kłębowiska morskich potworów Syna Hrydiki*. I zrządzeniem losu pokonani zostali w starciu na ziemi wszyscy ziemi władcy.

30 I obu też, zrządzeniem losu, zwycięskimi w bitwie was widzę! Zrządzeniem losu pokonany został w polu Drona i Syn Hrydiki wielkoramienny.

31 I zrządzeniem losu widzę was dwóch, nieskazitelnych, bohaterów, którzy przez ocean wrogich wojsk przedarli się, w starciach zasłużyli, od starć nie odstępowali! Drogich mi na równi z życiem, zrządzeniem losu widzę was!”.

32 To powiedziawszy, król Syn Pandu objął Jujudhanę i Wilczobrzucha, obu mężczyzn–tygrysów i łzę uronił z radości.

33 Wówczas cała armia, zobaczywszy zwycięstwo Pandawów, radością wielką się przejęła, panie ludów, i myślami ku walce znowu się zwróciła.