7.86. Rozmowa Satjakiego z Judhiszthirą

I opowiadał Sańdźaja:
1–2 Przemowy tej pełnej zarówno miłości, jak i serdecznej przyjaźni, o słodko brzmiących głoskach, stosownej do okazji, zachwycającej i wypowiedzianej przez samego Włodarza Dharmy wysłuchawszy, Satjaki, byk wśród Śinich, o najlepszy z potomków Bharaty, tak odpowiedział Judhiszthirze:

3 „Wysłuchałem całej tej mowy, o niezłomny, z regułami spójnej, zachwycającej i zaszczyt przynoszącej, dla dobra Phalguny* przez ciebie wygłoszonej.

4 W tych okolicznościach i w takiej chwili, widząc kogoś takiego jak ja, w przekonaniach zgodnego, godzi ci się, o Indro wśród władców, zwrócić do mnie tak samo jak do Syna Prythy.

5 Nie byłbym w stanie w żaden sposób poskąpić życia dla Zdobywcy Bogactw! Przez ciebie do boju zwerbowany, czegoż bym się nie podjął w wielkiej wojennej ofierze*?

6 Walczyć gotowym ze światami trzema: bogów, asurów i ludzi. A tym bardziej, przez ciebie do boju zwerbowany, o ludzi Indro, z tymi bardzo już słabymi Kurów siłami.

7 Zaiste siły Łatwobójcy* będę dzisiaj ze wszystkich stron atakował. I zwyciężę w bitwie, królu! Prawdę ci powiadam zaiste.

8 Gdy do śmierci Dźajadrathy doprowadziwszy, królu, zdrowy i cały do zdrowego i całego Zdobywcy Bogactw się przedrę, ruszę z powrotem ponownie stanąć u twojego boku.

9 Koniecznie jednak muszę ci przekazać, ludzi naczelniku, wszystko o słowach Wasudewy i Phalguny przezornego.

10 Usilnie wszak napominał mnie Ardźuna raz za razem, pośrodku wojsk wszystkich i w obecności słuchającego Wasudewy:

11 »Dzisiaj, potomku Madhu, szlachetną o walce podjąwszy decyzję, czujność zachowaj i chroń króla, póki ja Dźajadrathy nie zabiję.

12 Powierzywszy króla albo tobie, o wielkoramienny, albo Pradjumnie, wspaniałemu rydwannikowi, wyruszyć będę mógł śladem Dźajadrathy, nie oglądając się za siebie.

13 Albowiem wiesz przecie, że w starciu krewki Drona uważany jest za najlepszego. I też słyszałeś po wielokroć o Drony przysiędze*, Madhu potomku.

14 Syn Bharadwadźi rwie się do schwytania Dharmy Włodarza. A i zdolny jest również Drona poskromić Judhiszthirę w walce.

15 Tym samym twojej powierzam pieczy Włodarza Dharmy, najlepszego z ludzi, ponieważ sam wyruszam teraz, by zabić Władcę Sindhu.

16 Gdy Dźajadrathę zabiję, z pewnością przybędę, o potomku Madhu, żeby Drona nie schwytał Włodarza Dharmy w starciu siłą.

17 A gdyby jednak Syn Bharadwadźi schwytał najlepszego z ludzi, o potomku Madhu, to nawet gdyby Dźajadratha zginął, rozpaczy mojej nie byłoby granic.

18 Gdyby się to zdarzyło Synowi Pandu prawdomównemu, o najlepszy z ludzi, nie byłoby tu wątpliwości: znowu musielibyśmy się udać na wygnanie do lasu.

10 Moje zwycięstwo nad Dźajadrathą bez wątpienia na nic by się zdało, gdyby Drona gniewny w starciu schwytał Judhiszthirę.

20 A zatem ty teraz, o wielkoramienny, w imię tego, co mnie najdroższe, o potomku Madhu, w imię zwycięstwa i w sławy imię — chroń króla w tej wojennej ofierze«.

21 Tym samym zostałeś mi zawierzony, panie, jako wyraz wiary we mnie Leworęcznego, stale czujnie wypatrującego zagrażającego ci niebezpieczeństwa ze strony Syna Bharadwadźi.

22 A nie widać dla niego, o wielkoramienny, żadnego godnego adwersarza poza Synem Rukmini*, o wszechmocny. Z drugiej strony za przeciwnika zdolnego czoło stawić w polu Synowi Bharadwadźi, inteligencji pełnemu, mnie się również uważa.

23 Tak zatem zarówno tej wysokiej opinii, jak i słów Nauczyciela* nie jestem w stanie zignorować, ani ciebie porzucić, panie ziemi.

24 Nauczyciel, okryty zbroją niezłomną, kogokolwiek by nie dopadł w walce dzięki zręczności ręki, igrałby z nim niczym dziecko z ptakiem spętanym.

25 Jedynie gdyby Syn Kryszny się tu zjawił z łukiem w dłoni, z gawialem w proporcu, jemu ciebie bym w pieczy zostawił zaiste, on by cię strzegł niczym Ardźuna.

26 Zadbaj o własną ochronę! Któż cię będzie chronił, gdy mnie przy tobie nie będzie, i kto zaatakuje w polu Dronę, kiedy ja w drodzę będę do Syna Pandu?

27 Ale niech nie będzie w tobie strachu dzisiaj, królu, z powodu Ardźuny. W żadnej sytuacji nie traci wiary ten wielkoramienny, gdy podejmuje się jakiegoś zadania.

28–29 A Sauwirakowie wojownicy, jak i Sindhu i Paurawowie*, a także inni wspaniali rydwannicy z północy i z południa, jak i ci, którzy na czele z Karną, królu, wysławiani są jako wybitni rydwannicy — wszyscy oni nie dorównują w jednej szesnastej choćby rozgniewanemu Ardźunie.

30–31 Gotowa do walki ziemia cała, z bogami, asurami i ludźmi, z zastępami rakszasów, królu, z kinnarami* i wielkimi wężami, ze wszystkim razem, co ruchome i co nieruchome, nie dorówna w polu Potomkowi Prythy. Wiedza o tym, o wielki królu, niechaj oddali twój lęk o Zdobywcę Bogactw.

32 Tam, gdzie górują dwaj bohaterowie, wielcy łucznicy, dwaj Ciemnolicy, Prawdą Mężni, nigdy nie dopuszczą w żadnym nawet razie do klęski swoich działań.

33 Weź pod rozwagę moc boską przeznaczenia, biegłość w posługiwaniu się orężem, zdyscyplinowanie, jak i pasję gniewną w wojennej ofierze, a także miłosierdzie swojego brata.

34 I pamiętaj również, królu, kiedy oddalę się zaiste, ruszając ku Ardźunie, o Drony wszechstronności we władaniu bronią na polu bitwy.

35 Nauczyciel bowiem rwie się usilnie, królu, by cię schwytać, starając się dowieść prawdziwości słów swojej przysięgi, o potomku Bharaty.

36 Buduj dzisiaj zatem własną obronę! Kto ma być twoim obrońcą, kiedy odejdę, na kim mógłbym polegać, Synu Prythu, żeby móc ruszyć ku Phalgunie?

37 Albowiem nie powierzywszy ciebie, wielki królu, niczyjej pieczy w tej wielkiej wojennej ofierze, nigdzie się nie oddalę, potomku Kuru! Prawdę ci powiadam!

38 Rozważywszy wszystko z rozsądkiem rozumnym po wielokroć, o wybrańcu spośród najrozsądniejszych, mając na względzie dobro najwyższe, z rozsądkiem rozumnym mną wówczas, królu, zarządzaj”.

I rzekł Judhiszthira:
39 Zgadzam się, o wielkoramienny, prawdą jest to, co mówisz, potomku Madhu, ale nie uspokaja to mojego serca, jeśli chodzi o Białokonnego*, mój czcigodny.

40 Najwyższy podejmę wysiłek, by ochronić siebie. Ty ruszaj, masz na to moją zgodę, tam, gdzie udał się Bogactw Zdobywca.

41 Mając do wyboru, czy chronić siebie w bitwie, czy posyłać odsiecz Ardźunie, po rozsądzeniu rozumnym posyłanie odsieczy wolę.

42 Ty zatem wyruszaj w drogę tam, gdzie udał się Bogactw Zdobywca. Mnie zaś ochronę zapewni Bhimasena, mocarny ogromnie.

43 Zarówno syn Pryszaty wraz ze swymi braćmi oraz władcy i książęta bardzo potężni, jak i synowie Draupadi będą mnie chronić, mój drogi. Nie ma powodów do wątpienia.

44–45 Pięciu braci Kekajów i rakszasa Ghatotkaća, Wirata, a także Drupada i Śikhandin wspaniały rydwannik. Również Dhrysztaketu przepotężny i Kuntibhodźa, mój towarzyszu, Nakula i Sahadewa, Pańćalowie oraz Sryndźajowie — wszyscy oni zjednoczeni, mój drogi, będą mnie chronić, wątpliwości tu nie ma.

46 Ani Drona wraz ze swym wojskiem, ani Krytawarman nie są w stanie pokonać nas w walce. Mnie również napaść nie zdołają.

47 A Dhrysztadjumna, dręczyciel wrogów, w starciu Dronę gniewnego powstrzyma, przystąpiwszy doń zbrojnie, tak jak brzeg powstrzymuje siedzibę gawiali — wodną nawałę.

48 Gdzie wytrwały Wnuk Pryszaty*, zabójca mężnych przeciwników, na polu bitwy stał będzie, tam armia Drony w żaden sposób do przodu siłą nie postąpi.

49 Ów Dhrysztadjumna Wnuk Pryszaty, z pożeracza obiat–ognia się narodził*, by doprowadzić do zagłady Drony. Okryty jest zbroją, wyposażony w strzały, miecz i łuk, ustrojony wybornie.

50 Ruszaj wiary pełen, Wnuku Śiniego, nie zamartwiaj się z mojego powodu. Dhrysztadjumna gniewny powstrzyma Dronę na placu boju.