7.139. Plany Durjodhany

I opowiadał Sańdźaja:
1 Gdy tak oświetlony został świat, wcześniej kurzem i mrokami spowity, starli się znowu bohaterowie, śmierci swojej wzajemnie łaknący.

2 Zjechali się do walki na placu, królu, dzierżąc pociski, pałki, miecze, jedni na drugich popatrując, jedni drugim przewiny pamiętając.

3 I tysiącami lampek rozpłomienionych we wszystkich kierunkach jaśniała wtedy ziemia niczym rozgwieżdżone niebo, potomku Bharaty.

4 Setkami głowni rozpalonych grunt igr bitewnych rozświecił się niczym płomieniejąca zaiste ziemia urodzajna, w chwili, gdy światy odchodzą w nicość.

5 Rozświetlone były strony wszystkie tymi światłami wkoło, tak jak drzewa jaśnieją, o zmierzchu świetlikami spowite w porze deszczowej.

6 Zwierali się wtedy herosi z herosami, raz za razem, słonie ze słoniami się ścierały, a szybkobieżne rumaki z rączymi.

7 I rydwannicy z wybornymi rydwannikami się ścierali, upojeniem rozgorączkowani, w tej straszliwej paszczy nocy, na rozkaz twojego syna.

8 Wówczas Ardźuna, wielki królu, rozganiał błyskawicznie wojsko Kaurawów, skupiony, szyjąc we wszystkich władców.

I rzekł Dhrytarasztra:
9 Gdy wjechał ten rozjuszony w armię mojego syna, nieubłagany, niepowstrzymany, jakiż był stan wtedy waszego umysłu?

10 Co myślały oddziały, gdy wkroczył w nie dręczyciel nieprzyjaciół? Co uznał Durjodhana za stosowne w tej sytuacji do wykonania?

11 Którzy woje w starciu bohatera zaatakowali, nieprzyjaciół poskromiciela? Kto osłaniał prawe koło, a kto lewe rydwanu Drony?

12 Kim byli mężni w straży tylnej tego herosa* walczący? Kto jechał przed tym, który w polu wrogów unicestawiał?

13–14 Skoro wszedł wspaniały łucznik w Pańćalów, niepokonany, jakby tańczył niemal, tygrys wśród ludzi, po traktach rydwanów, męskiej potęgi pełny, i skoro wypalał strzałami Drona Pańćalów dywizje rydwanów niczym ogień, który dymem się popisuje, rozjuszony, to w jakiż sposób śmierć napotkał?

15 O niewzruszonych zawsze zaiste moich nieprzyjaciołach opowiadasz, niepokonanych. Zaś o zabitych i zrozpaczonych, i rozproszonych, o rydwannikach rydwanów pozbawianych w walkach — tylko o moich opowiadasz.

I opowiadał Sańdźaja:
16–17 Poznawszy zamysł Drony, żądnego walki tej nocy, Durjodhana, wielki królu, do swych podwładnych braci się zwrócił, do Wikarny i Ćitraseny*, do Kaurawy Mahabahu, do Durdharszy i Dirghabahu, jak i do ich towarzyszy:

18 „Dronę osłaniajcie wszyscy od tyłu, uzbrojeni i waleczni. Syn Hrydiki niech strzeże prawe koło, a Śalja lewe!”.

19 A bohaterów Trigartów, co się ostali spośród wybitych, wspaniałych rydwanników zaiste wszystkich, syn twój wezwał na przód:

20 „Nauczyciel bowiem jest świetnie przygotowany, ale i silnie przygotowani są Synowie Pandu. Bądźcie czujni, osłaniajcie go, gdy nieprzyjaciół w polu rozbija!

21 Drona wszak mocarny jest w walce, szybki w rękach, waleczny. Pokonałby trzydziestu bogów w starciu, cóż dopiero Synów Prythy i Somaków.

22 Zjednoczeni wszyscy razem, silnie przygotowani, rydwannicy wspaniali, Dronę chrońcie przed Pańćalą Dhrysztadjumną, rydwannikiem wspaniałym!

23 Wśród wojowników Synów Pandu nie widzę takiego woja, który wygrałby w polu z Droną, poza Dhrysztadjumną, królowie.

24 Uważam, że chronić Syna Bharadwadźi musimy całymi sobą. Ustrzeżony, Somaków będzie mógł zabić i Sryńdźajów, wraz z ich królem.

25 Gdy zostaną zabici Sryńdźajowie wszyscy na czele armii, Syn Drony Dhrysztadjumnę zabije w polu bez wątpienia.

26 Takoż i Karna w walce Ardźunę pokona, rydwannik wspaniały. A Bhimasenę ja zaś w walce zwyciężę, po zęby uzbrojony.

27 To moje zwycięstwo zatem, rzecz jasna, nie nastąpi szybko. Dlatego osłaniajcie w starciu Dronę zaiste, rydwannika wspaniałego!”.

28 To powiedziawszy, o najlepszy z rodu Bharaty, syn twój Durjodhana rozkazy wydał wtedy wojsku w tym mroku okrutnym.

29 I potoczyła się wówczas ta bitwa w nocy, o buhaju z rodu Bharaty, straszliwa, dwóch armii na zwycięstwo nadzieję żywiących.

30 Ardźuna armię Kaurawów, a Kaurawowie zaś Ardźunę zespolonymi ogniami* oręża licznego nawzajem jedni drugich prażyli.

31 Syn Drony wojowników Pańćalów, a Syn Bharadwadźi Sryńdźajów nakrywali w starciu strzałami o gładko toczonych drzewcach.

32 I wszędzie wojsk Synów Pandu i Pańćalów oraz Kaurawów, o czcigodny, pomruk się podniósł straszliwy, mordujących się nawzajem.

33 Ani my zaiste, ani nasi poprzednicy nie oglądaliśmy uprzednio takiej bitwy, jaka nastąpiła tamtej nocy, grozę przeogromną budząc.