7.79. Ośmiu wspaniałych

I opowiadał Sańdźaja:
1 Twoi zaś, jak tylko zobaczyli z rodów Wrysznich-Andhaków i Kurów najwybitniejszych*, naprzód pospieszyli, mordu żądni, a z nimi ruszył na wrogów Zwycięski*.

2–4 Na rydwanach wspaniałych, cudownie złocistych, pokrytych tygrysimi skórami, dudniących, oświetlając wszystkie świata strony niczym płomienie oczyszczającego wszystko ognia, z łukami o grzbietach pokrytych złotem, jaśniejącymi oślepiająco, o panie ziemi, i pobrzmiewającymi niezrównanym sykiem niczym rozwścieczone węże — pędzili Bhuriśrawas*, Śala, Karna, Wryszasena, Dźajadratha, takoż Krypa, Władca Madrów oraz Syn Drony, o najlepszy z rydwanników.

5 Tych ośmiu wspaniałych, których rumaki gnały zasysając niemal przestwór, na rydwanach okrytych tygrysimi skórami i inkrustowanymi krążkami złota rozświetliło stron dziesięć świata.

6 Uzbrojeni, rozjuszeni potężnie, dudniącymi niczym nadciągające wały chmur burzowych rydwanami i ostrymi strzałami bezpiórymi ogrodzili ze wszystkich stron Syna Prythy.

7 Najznamienitsze ogiery Bożydara*, a Keśawa w Pięciorodną.

12 A głos Bożydara wydobyty przez Zdobywcę Skarbów spowił ziemię, przestwór cały, a i strony wszystkie.

13 Tak samo i Pięciorodna, którą przemówił Wasudewa, przezwyciężając wszystkie inne dźwięki, napełniła niebo i ziemię.

14–15 Kiedy się przetaczała ta przerażająca masa dźwięku, rodząca bojaźń w lękliwych, a w mężnych dreszcz ekscytacji, zagadały tarabany, bębny i kotły, i zawtórowały im niepoliczone tambory, o pierwszy wśród władców.

16–17 Uznani, wspaniali rydwannicy, wyśmienici łucznicy, pragnący dobra Durjodhany władcy wielcy z rozlicznych regionów, przytłoczeni tym hałasem, rozgniewani, zniecierpliwieni, pod ochroną wojsk własnych w wielkie konchy zadęli mężni na znak, że zamierzają się odpłacić Ardźunie i Keśawie.

18 I dreszcz przeszedł tę armię twoją, dźwiękiem konch zwoływaną — dreszcz niczym choroby przeszedł wśród jazdy, słonnicy i konnicy, o najpierwszy.

19 I przestwór zawirował jakby od trąbienia konch herosów, wzburzony potężnie niczym od ryku nadciągającej nawałnicy.

20 Ów dźwięk mocarny, o królu, wszystkie strony świata rozdźwięczał i wprawił w drżenie wojska niczym zapowiedź końca świata.

21 Wówczas Durjodhana i ośmiu tych władców, wspaniałych rydwanników, otoczyło blokadą Syna Pandu, żeby ochronić Dźajadrathę.

22 Syn Drony posłał w Wasudewę siedemdziesiąt trzy* strzały, a w Ardźunę trzy pociski niedźwiedzie, zaś w jego proporzec i konie strzał pięć.

23 Tego Ardźuna stu sześcioma cętkowanymi* zaatakował, skrajnie rozjuszony tym, że Dręczyciel ludzi* został trafiony.

24 W Karnę dwanaście posławszy, a trzy we Wryszasenę, męstwem pałający Ardźuna łuk Śalji z cięciwą gotową do strzału odciął u chwytu.

25 Ale złapawszy za inny łuk, Śalja szył dalej w Syna Pandu, tak samo Bhuriśrawas szył trzema strzałami na kamieniu ostrzonymi, z lotkami złotymi.

26 A z kolei Karna trzydziestoma dwoma, Wryszasena pięcioma, Dźajadratha siedemdziesięcioma trzema, a Krypa dziesięcioma strzałami, a i Władca Madrów dziesięcioma razili w polu Phalgunę*.

27 Wówczas sześćdziesiątką strzał Syn Drony zaś Syna Prythy zasypał, a Wasudewę siedemdziesiątką, i znowu Syna Prythy pięcioma.

28 Ale tygrys wśród mężczyzn na rydwanie z siwymi rumakami i z Ciemnolicym woźnicą z lekkim uśmiechem pociski słał w odpowiedzi w nich wszystkich, zręcznością popisując się swojej dłoni.

29 W Karnę dwanaście w walce wystrzelił, we Wryszasenę trzy strzały posłał, a Śalji łuk w miejscu uchwytu przeciął.

30 W Syna Somadatty* trzy strzały posłał, a w Śalję dziesięć, po czym ośmioma ostrymi, przypominającymi języki ognia szył w Syna Drony.

31 W Gautamę* dwudziestoma pięcioma, a we Władcę Sindhu setką zaiste i znowu w Syna Drony siedemdziesiątką strzał uderzył.

32 Na to Bhuriśrawas rozjuszony przeciął bicz Harego* i Ardźunę siedemdziesięcioma trzema strzałami raził.

33 Ten, rozgniewany, rydwannik o siwych rumakach, setkami strzał palących rozpędzał wówczas swych przeciwników gwałtownie niczym potężny wicher chmury.