7.88. Wejście Satjakiego

I opowiadał Sańdźaja:
1 A kiedy ruszał na twoją armię z pragnieniem walki Walki Pragnący — Jujudhana*, Włodarz Dharmy, wielki władca, wojskiem swoim otoczony, podążył za nim, pragnąc dotrzeć w pobliże Drony.

2 Wówczas Dhrysztadjumna, syn władcy Pańćalów, szałem bitewnym upojony, krzykiem wezwał wojska Pandawów, i krzykiem wezwał je Wasudana, ziem władca.

3–4 „Atakujcie! Uderzajcie! Nacierajcie szybko przed siebie, żeby z łatwością przejechał Satjaki, szałem bitewnym upojony. Liczni bowiem świetni rydwannicy będą próbowali odnieść nad nim zwycięstwo!” — to wołając, z impetem rzucili się na twoje wojsko.

5 „Żądni zwycięstwa nacieramy! Do ataku na nich! Pędzimy!” — poszybowały wówczas gromkie okrzyki w kierunku rydwanu Jujudhany.

6 Wprowadzona w dygot wielka twojego syna armia pośpiesznie, o wielki królu, na sto stron się rozbiegła.

7 A kiedy się rozbiegały twoje wojska na wszystkie strony, Wnuk Śiniego, rydwannik wspaniały, rozniósł na strzępy siedmiu herosów, znakomitych łuczników czoło armii stanowiących.

7a A potem innych również, o władco królów, mężnych monarchów krain rozmaitych strzałami podobnymi ogniom do siedziby Jamy posłał*.

7b Setkę jedną zarówno wojów słonnicy setką jedną roztrzaskał strzał pierzastych, jak i słonie, wojów konnicy i również konie, rydwany z końmi i woźnicami–bardami zabijał, niczym Pan Stworzenia* bydlęta*.

7c A w odpowiedzi nie atakowali zaiste czynów niebywałych tego rodzaju dokonującego, deszczem strzał sypiącego Satjakiego żadni z twoich wojowników*.

8 Przerażeni i miażdżeni, na proch rozcierani przez długorękiego porzucali walkę wojowie, widząc tego nadczłowieka.

9–11 I oto rydwanami z potrzaskanymi osiami i połamanymi siedziskami, o czcigodny, z kołami roztrzaskanymi i z przeciętymi, powalonymi proporcami, porozwłóczanymi chorągiewkami, porozrzucanymi złotymi hełmami i ludzkimi ramionami pastą sandałową natartymi, ozdobionymi bransoletami, o panie ludów, a także udami trąby słoniowe przypominającymi, podobnymi do splotów wężowych, ziemia została usłana, o najlepszy z ludzi.

12 I jaśniejącymi niby tarcza księżyca twarzami poległych, z czarującymi kolczykami, wielkoookimi, świeciła, o potomku Bharaty, ziemia żyzna.

13 I słoniami różnorako pociętymi, z palankinami górom podobnymi szczyciła się bardzo mocno ziemia, niczym pagórkami obsypana.

14 Sporządzonymi z przetapianego złota uprzężami, ozdobionymi sznurami pereł, i napierśnikami przepięknymi pobłyskiwały szybkobieżne rumaki, życia pozbawione, na ziemię szeroką padłe, zgładzone przez długorękiego.

15 Tak unicestwiając różnego rodzaju dywizje twoje, wojownik Satwatów wkroczył w twoją armię, zmuszając wojsko do panicznej ucieczki.

16 A potem zapragnął Satjaki tą właśnie ruszyć drogą, którą przebył Zdobywca Bogactw. Ale Drona go powstrzymał.

17 Dotarłszy bowiem do Syna Bharadwadźi, Jujudhana, o czcigodny, nie przezwyciężył go, rozjuszony, niczym wzburzona wód siedziba–morze nie przezwycięża wybrzeża.

18 W tak zatrzymanego w walce Jujudhanę, wielkiego rydwannika, szyć zaczął Drona ostrymi strzałami pięcioma, punkty czułe na ciele rażącymi.

19 A Satjaki w starciu posłał w Dronę, o królu, siedem o złotych lotkach pocisków na kamieniu ostrzonych, piórami czapli i pawia zwieńczonych.

20 Drona na to w niego i w jego konie i woźnicę sześcioma strzałami pocisnął. Tego już Jujudhana, wspaniały rydwannik, nie zdzierżył i darować Dronie nie mógł.

21 Lwi ryk wówczas wydawszy z siebie, uderzył Satjaki w Dronę dziesięcioma pociskami i kolejnymi sześcioma, i znowu ośmioma.

22 I jeszcze Jujudhana w Dronę szył dziesięcioma strzałami, jedną w jego woźnicę, czterema strzałami w jego konie, a proporzec jedną strzałą strącił w walce, o czcigodny.

23 Tego zaś Drona, pędem nadjeżdżając, jego rydwan wraz z końmi, woźnicą i proporcem szybkobieżnymi strzałami nakrył, niczym szarańczy chmarą.

24 Ale tak samo Jujudhana, niezmieszany, również Dronę licznymi strzałami szybkobieżnymi przesłonił. A wówczas tak się do niego Drona odezwał:

25 „Twój nauczyciel*, plac boju opuściwszy, uciekł jak niemężczyzna i mnie walkę z nim prowadzącego zaiste porzucił, objeżdżając wokół po prawicy.

26 Ty sam żywy nie wymkniesz się dzisiaj przede mną, gdy walkę toczę, o potomku Madhu, chyba że też mnie w polu porzucisz i uciekniesz zaraz, jak twój nauczyciel”.

I rzekł Satjaki:
27 Śladem Zdobywcy Bogactw na polecenie Dharmy Włodarza wyruszam. Bądź zdrów, braminie, bywaj, na stratę czasu pozwolić sobie nie mogę.

I opowiadał Sańdźaja:
28 To powiedziawszy, Wnuk Śiniego nauczyciela* w polu porzucając, ruszył gwałtownie, królu, a do woźnicy swojego tak się odezwał:

29 „Drona na wszelkie sposoby próbował będzie mnie wstrzymywać. Jedź po placu boju uważnie, bardzie, i słuchaj moich wskazówek ważkich.

30 Tutaj armię wojów z Awanti daje się widzieć, bardzo potężną, tuż obok zaś to wielkie wojsko Południowców*.

31 Zaraz potem to ogromna siła zbrojna Bahlików. W pobliżu Bahlików stoi też w gotowości liczne wojsko Karny.

32 Jedna od drugiej zaiste armie te różnią się, o woźnico, jedna na drugiej polegają, wspierając się wzajemnie, placu boju nie porzucą.

33–34 Kieruj się pomiędzy nie, poganiaj konie z zapałem, średnie tempo utrzymując, wieź mnie tutaj, woźnico, gdzie Bahlików daje się widzieć ze wzniesionym orężem rozmaitym i licznych Południowców wiedzionych przez Woźnicy Syna*.

35 I gdzie szeregi daje się widzieć tłumne słoniami, końmi i rydwanami, przetykane oddziałami piechurów z różnych krain sprowadzonych”.

36 To powiedziawszy do powożącego, Bramina* omijając, Jujudhana odbił w tę stronę, gdzie straszliwe, bardzo ogromne siły stały Karny.

37 Za nim Drona ruszył wściekły, sypiąc ze wszystkich stron licznymi strzałami bezpiórymi w Jujudhanę wielkoramiennego, w pędzie nieoglądającego się za siebie.

38 W wojsko Karny tłumne ogromnie szyjąc ostrymi strzałami, wjechał ów Satjaki w niezmierzoną armię Bharatów.

39 A kiedy zaś wjechał w nich Jujudhana, a wojownicy rozbiegali się na wszystkie strony, nieubłagany Krytawarman stanął Satjakiemu na drodze.

40 W tego atakującego Satjaki uderzył bezpiórymi sześcioma strzałami, a kolejnymi czterema cztery jego konie zabił błyskawicznie, męstwa pełny.

41 Potem znowuż szesnastoma o gładko toczonych drzewcach, szybkobieżnymi pociskami uderzył Satjaki Krytawarmana prosto w pierś.

42 Krytawarman zaś uderzany przez wojownika Satwatów licznymi bezpiórymi strzałami o ostrych grotach, o wielki królu, zdzierżyć tego nie mógł.

43 Nałożywszy strzałę o kształcie zębów cielca*, przypominającą w locie wężowo sunący płomień, i naciągnąwszy, o królu, cięciwę aż do ucha, strzelił i trafił Satjakiego w udo.

44 Mocarny pocisk z pierzastą lotką zbroję oraz ciało Satjakiego przebiwszy, w ziemię się wbił krwią naznaczony.

45 A następnie licznymi strzałami przeciął Krytawarman, najlepszy ze znawców oręża, łuk Jujudhany, wraz ze strzałą i cięciwą, o królu.

46 I uderzył w polu, o królu, Satjakiego, Prawdą Mężnego, dziesięcioma bezpiórymi pociskami ostrymi, rozjuszony, w sam środek piersi.

47 Łuk mając strzaskany, włócznią wówczas cisnął Satjaki, najlepszy wśród włóczników, w prawe ramię Krytawarmana.

48 A potem inny, bardziej wytrzymały łuk chwyciwszy, Satjaki mężny szył strzałami bezpiórymi szybko setkami, a nawet tysiącami.

49 I Krytawarmana wraz z jego rydwanem ze wszystkich stron obsypał ów Satjaki, przesłaniając na polu bitwy Syna Hrydiki* całkowicie.

50 Potem głowę jego woźnicy strzałą obciął. Zabity bard Syna Hrydiki spadł ze wspaniałego rydwanu, a wtedy pozbawione woźnicy szybkobieżne rumaki ruszyły przed siebie gwałtownie biegiem.

51 A na to Bhodźa*, sam ściągnowszy lejcami rumaki, stanął na rydwanie niewzruszony z łukiem i strzałą w dłoni, co wojska honorami uczciły.

52 A ten przez chwilę tylko tchu nabrawszy, zaraz konie popędził, sam wolny od strachu nieprzyjaciołom strach wielki niosąc. Ale że Satjaki oddalił się tymczasem pędem, Krytawarman na Bhimę z impetem ruszył.

53 Jujudhana również, o władco nad władcami, wydostał się spomiędzy sił zbrojnych Drony i jechał, pędząc gwałtownie, ku wielkiej armii Kambodźów.

54 Ale tam wstrzymywany przez licznych wojów, wspaniałych rydwanników, nie przebił się wówczas dalej, o królu, Satjaki, Prawdą Mężny.

55 Drona zaś, ustawiwszy armię w szyku i na Bhodźy złożywszy ciężar odpowiedzialności, ruszył w pościg za Jujudhaną, pragnieniem walki napędzany.

56 Tego gnającego w pogoni za Jujudhaną zablokowali rozgniewani wojownicy najpotężniejsi w armii Pandawów.

57 Ale napotkawszy w drodze rydwan Syna Hrydiki, najznamienitszy z rydwanów, Pańćalowie, na czele z Bhimaseną, stracili animusz, odparci, o królu, mężnym bojem bojownika mężnego Krytawarmana*.

58 Ze wszystkich stron strzał powodzią zasypał ich wszystkich, bój nadal toczących, ale o sercach odrobinę już przygnębionych, których konie też już zdały się wyczerpane.

59 Powstrzymani przez Bhodźę, pragnący siły Bhodźi pokonać, trwali jednak na placu boju, mężni, jak Arjowie–ludzie honoru, o wielkiej sławie marzący.