Autorzy

Opracowanie (indika 2025):
(tłumaczenie, analiza gramatyczna i syntaktyczna, objaśnienia)

Andrzej Babkiewicz

भागवतपुराणम्

Bhāgavata-purāṇam

Purana Bhagawata 

Księga 1 (prathama-skandhaḥ)

Domknięcie dziejów Pandawów (pāṇḍava-saṃsthā)

Rozdział 1.14 (nāma caturdaśo ‘dhyāyaḥ)

Złe omeny (apa-śakuna-darśanam)

Streszczenie rozdziału:

1-5 Arjuna nie wraca z Dwaraki, Judhiṣṭhira dostrzega złe omeny:

  • odwrócenie kolejności pór roku,
  • grzeszne sposoby utrzymania się ludzi,
  • psucie się relacji i zanik prawości.

6-21 Judhiṣṭhira opisuje złe omeny Bhimie i zastanawia się, czy nie nadszedł czas, o którym mówił Nārada – lista omenów zwiastujących śmierć.

22-38 Arjuna wraca z podróży, Judhiṣṭhira pyta o pomyślność przyjaciół – lista członków rodziny Kryszny, opis ich szczęścia.

39-44 Judhiṣṭhira docieka powódu przygnębienia Ardźuny – lista możliwych przyczyn:

  • choroba,
  • brak okazanego szacunku przez innych,
  • nieobdarowanie osoby godnej,
  • niespełnienie swej obietnicy,
  • niezapewnienie opieki słabszym,
  • niewłaściwy kontakt seksualny,
  • pokonanie przez osobę słabszą,
  • zjedzenie posiłku przed głodnymi,
  • utrata przyjaciela.

sūta uvāca
samprasthite dvārakāyāṃ
jiṣṇau bandhu-didṛkṣayā
|
jñātuṃ ca puṇya-ślokasya
kṛṣṇasya ca
viceṣṭitam ||1.14.1||

vyatītāḥ katicin māsās
tadā nāyāt tato ’rjunaḥ
|
dadarśa
ghora-rūpāṇi
nimittāni kurūdvahaḥ
||1.14.2||

kālasya ca gatiṃ raudrāṃ
viparyasta-rtu-dharmiṇaḥ
|
pāpīyasīṃ nṛṇāṃ vārtāṃ
krodha-lobhānṛtātmanām
||1.14.3||

jihma-prāyaṃ vyavahṛtaṃ
śāṭhya-miśraṃ ca sauhṛdam
|
pitṛ-mātṛ-suhṛd-bhrātṛ-
-dampatīnāṃ ca
kalkanam ||1.14.4||

nimittāny atyariṣṭāni
kāle tv anugate nṛṇām
|
lobhādy-adharma-prakṛtiṃ
dṛṣṭvovācānujaṃ nṛpaḥ
||1.14.5||

yudhiṣṭhira uvāca
sampreṣito dvārakāyāṃ
jiṣṇur bandhu-didṛkṣayā
|
jñātuṃ ca puṇyaślokasya
kṛṣṇasya ca
viceṣṭitam ||1.14.6||

gatāḥ saptādhunā māsā
bhīmasena tavānujaḥ
|
nāyāti kasya vā hetor
nāhaṃ ved
edam añjasā ||1.14.7||

api deva-rṣiṇādiṣṭaḥ
sa kālo 'yam upasthitaḥ
|
yadātmano
’ṅgam ākrīḍaṃ
bhagavān utsisṛkṣati
||1.14.8||

yasmān naḥ sampado rājyaṃ
dārāḥ prāṇāḥ kulaṃ prajāḥ
|
āsan sapatna-vijayo
lokāś ca yad-anugrahāt
||1.14.9||

paśyotpātān nara-vyāghra
divyān bhaumān sa-daihikān
|
dāruṇān śaṃsato 'dūrād
bhayaṃ no buddhi-mohanam
||1.14.10||

ūrv-akṣi-bāhavo mahyaṃ
sphuranty aṅga punaḥ punaḥ
|
vepathuś cāpi hṛdaye
ārād dāsyanti
vipriyam ||1.14.11||

śivaiṣodyantam ādityam
abhirauty analānanā
|
mām aṅga sārameyo
'yam
abhirebhaty abhīruvat
||1.14.12||

śastāḥ kurvanti māṃ savyaṃ
dakṣiṇaṃ paśavo 'pare
|
vāhāṃś ca puruṣa-vyāghra
lakṣaye rudato mama
||1.14.13||

mṛtyu-dūtaḥ kapoto 'yam
ulūkaḥ kampayan
manaḥ |
pratyulūkaś ca kuhvānair
viśvaṃ vai śūnyam icchataḥ ||1.14.14||

dhūmrā diśaḥ paridhayaḥ
kampate bhūḥ sahādribhiḥ
|
nirghātaś ca mahāṃs tāta
sākaṃ ca stanayitnubhiḥ
||1.14.15||

vāyur vāti khara-sparśo
rajasā visṛjaṃs tamaḥ
|
asṛg varṣanti jaladā
bībhatsam iva sarvataḥ
||1.14.16||

sūryaṃ hata-prabhaṃ paśya
graha-mardaṃ mitho divi
|
sa-saṅkulair bhūta-gaṇair
jvalite iva rodasī ||1.14.17||

nadyo nadāś ca kṣubhitāḥ
sarāṃsi
ca manāṃsi ca
|
na jvalaty agnir ājyena
kālo 'yaṃ
kiṃ vidhāsyati ||1.14.18||

na pibanti stanaṃ vatsā
na duhyanti ca mātaraḥ
|
rudanty aśru-mukhā gāvo
na hṛṣyanty ṛṣabhā vraje
||1.14.19||

daivatāni rudantīva
svidyanti hy uccalanti ca
|
ime jana-padā grāmāḥ
purodyānākarāśramāḥ
|
bhraṣṭa-śriyo nirānandāḥ
kim aghaṃ darśayanti naḥ ||1.14.20||

manya etair mahotpātair
nūnaṃ bhagavataḥ padaiḥ
|
ananya-puruṣa-śrībhir
hīnā bhūr hata-saubhagā
||1.14.21||

iti cintayatas tasya
dṛṣṭāriṣṭena cetasā
|
rājñaḥ pratyāgamad brahman
yadu-puryāḥ kapidhvajaḥ
||1.14.22||

taṃ pādayor nipatitam
ayathāpūrvam āturam
|
adho-vadanam ab-bindūn
sṛjantaṃ nayanābjayoḥ
||1.14.23||

vilokyodvigna-hṛdayo
vicchāyam anujaṃ nṛpaḥ
|
pṛcchati sma suhṛn madhye
saṃsmaran
nāraderitam ||1.14.24||

yudhiṣṭhira uvāca
kaccid ānarta-puryāṃ naḥ
sva-janāḥ sukham āsate
|
madhu-bhoja-daśārhārha-
-sātvatāndhaka-vṛṣṇayaḥ
||1.14.25||

śūro mātā-mahaḥ kaccit
svasty āste vātha māriṣaḥ
|
mātulaḥ sānujaḥ kaccit
kuśaly ānakadundubhiḥ
||1.14.26||

sapta svasāras tat-patnyo
mātulānyaḥ sahātmajāḥ
|
āsate sasnuṣāḥ kṣemaṃ
devakī-pramukhāḥ svayam
||1.14.27||

kaccid rājāhuko jīvaty
asat-putro 'sya cānujaḥ
|
hṛdīkaḥ sasuto 'krūro
jayanta-gada-sāraṇāḥ
||1.14.28||

āsate kuśalaṃ kaccid
ye ca śatrujid-ādayaḥ
|
kaccid āste sukhaṃ rāmo
bhagavān
sātvatāṃ prabhuḥ
||1.14.29||

pradyumnaḥ sarva-vṛṣṇīnāṃ
sukham āste mahā-rathaḥ
|
gambhīra-rayo 'niruddho
vardhate bhagavān uta
||1.14.30||

suṣeṇaś cārudeṣṇaś ca
sāmbo jāmbavatī-sutaḥ
|
anye ca kārṣṇi-pravarāḥ
saputrā ṛṣabhādayaḥ
||1.14.31||

tathaivānucarāḥ śaureḥ
śrutadevoddhavādayaḥ
|
sunanda-nanda-śīrṣaṇyā
ye
cānye sātvata-rṣabhāḥ
||1.14.32||

api svasty āsate sarve
rāma-kṛṣṇa-bhujāśrayāḥ
|
api smaranti kuśalam
asmākaṃ baddha-sauhṛdāḥ ||1.14.33||

bhagavān api govindo
brahmaṇyo bhakta-vatsalaḥ
|
kaccit pure sudharmāyāṃ
sukham āste suhṛd-vṛtaḥ
||1.14.34||

maṅgalāya ca lokānāṃ
kṣemāya ca bhavāya ca
|
āste yadu-kulāmbhodhāv
ādyo 'nanta-sakhaḥ pumān
||1.14.35||

yad-bāhu-daṇḍa-guptāyāṃ
sva-puryāṃ yadavo 'rcitāḥ
|
krīḍanti paramānandaṃ
mahā-pauruṣikā iva
||1.14.36||

yat-pāda-śuśrūṣaṇa-mukhya-karmaṇā
satyādayo dvyaṣṭa-sahasra-yoṣitaḥ
|
nirjitya saṅkhye
tridaśāṃs tad-āśiṣo
haranti vajrāyudha-vallabhocitāḥ
||1.14.37||

yad-bāhu-daṇḍābhyudayānujīvino
yadu-pravīrā
hy akuto-bhayā muhuḥ |
adhikramanty aṅghribhir
āhṛtāṃ balāt
sabhāṃ sudharmāṃ sura-sattamocitām
||1.14.38||

kaccit te ’nāmayaṃ tāta
bhraṣṭa-tejā vibhāsi me
|
alabdha-mānovajñātaḥ
kiṃ vā tāta ciroṣitaḥ
||1.14.39||

kaccin nābhihato 'bhāvaiḥ
śabdādibhir amaṅgalaiḥ
|
na dattam uktam arthibhya
āśayā yat prati-śrutam
||1.14.40||

kaccit tvaṃ brāhmaṇaṃ bālaṃ
gāṃ vṛddhaṃ rogiṇaṃ striyam
|
śaraṇopasṛtaṃ sattvaṃ
nātyākṣīḥ śaraṇa-pradaḥ
||1.14.41||

kaccit tvaṃ nāgamo ’gamyāṃ
gamyāṃ vāsatkṛtāṃ striyam
|
parājito vātha bhavān
nottamair nāsamaiḥ pathi
||1.14.42||

api svit paryabhuṅkthās tvaṃ
sambhojyān vṛddha-bālakān
|
jugupsitaṃ karma kiñcit
kṛtavān na yad akṣamam
||1.14.43||

kaccit preṣṭhatamenātha
hṛdayenātma-bandhunā
|
śūnyosmi rahito nityaṃ
manyase te 'nyathā na ruk
||1.14.44||

iti śrīmad-bhāgavate mahā-purāṇe
brahma-sūtra-bhāṣye
pārama-haṃsyāṃ saṃhitāyāṃ
vaiyāsikyāṃ
prathama-skandhe
pāṇḍava-saṃsthāyāṃ
apa-śakuna-darśanam nāma caturdaśo ‘dhyāyaḥ
||1.14||

Oto w chwalebnej wielkiej puranie Bhagawata,
w komentarzu do Sutr wedanty,
w piśmie najlepszych z ascetów,
w utworze syna Wjasy,
w pierwszej księdze, w Domknięciu dziejów Pandawów
rozdział czternasty zatytułowany „Złe omeny”.